Peace jar

mt horeb

Lately I was volunteer for the ‘walk of peace’ in Utrecht, an initiative from PAX. One of the other volunteers, a nice lady, invited me to join a workshop ‘make a peace jar’, which at first meant to think about – and sort of meditate about – a moment/place in time where I felt absolutely happy. In that moment over there, sitting with a couple of people thinking and sharing our stories I remembered visiting mount Horeb. The view there in the morning is like in the photo above.

When I was there, we climbed the mountain at night, remembering walking up, the smell of camels and donkeys, a more or less silent group of people. Whispered conversations. We came at the top of the mountain about 15 to 30 minutes before sunrise, being completely dark. Resting and waiting there for sunrise we got kind of cold.

20180923_161653First sign of dawn was the sky lighting up a bit, giving the mountains a sort of golden glow, golden lining on top, and after a while the sun came up really fast. within 15 minutes after that temperature rose to a comfortable warm temperature.

After remembering all this we made with clay and accessories a sybolic representation of that particular moment in the lid of a jar, and put the jar over it afterwards. What I made was the black and blue mountain, colors from the night and dawn, a yellow pin representing the upcoming sun and the golden lining round the environment in that particular moment. What I liked about the jar having several sides is that it opened the possibility to look at it from different angles.

It was a lovely workshop at a rainy sunday at the 23rd September this year (2018)

20180923_161815

Advertisements

14 stations of the cross

1. ecco homo, zie de mens

geslagen
tot bloedens toe
mishandeld
aan het einde van zijn krachten
speelbal van machtigen
geschonden gekleineerd
op de kruiswegen van deze wereld
onze wereld

ecco homo

(Johannes 19:5)
Jezus dan kwam naar buiten met de doornenkroon en het purperen kleed. En Pilatus zeide tot hen: “Zie, de mens!”

2. Jezus neemt het kruis op zich

uitgeleverd, overgeleverd,
vernederd
één geworden met de velen die
in die eeuw, in deze eeuw
zijn uitgeleverd, overgeleverd,
vernederd

(Johannes 19:16)
Toen gaf hij Hem aan hen over om gekruisigd te worden.

3. De eerste val

kracht naar kruis
we zeggen het zo makkelijk
té makkelijk
té goedkoop
en we vergeten
elk kruis is zwaar

Armenian-Catholic-Patriarch-Via-Dolorosa-03

(klaagliederen 1:16)
Daarom moet ik wenen, mijn oog, mijn oog vliet van water,
want verre van mij is de trooster die mijn ziel verkwikken zou;
mijn zonen zijn verbijsterd – zo machtig is de vijand!

4. Jezus ziet zijn moeder

moeders dragen de halve wereld
en vaak ook de hele hel
van de dood van zonen
vermist, gevangen,
nooit teruggekomen
in de ogen van moeders
weerspiegeld zich al het leed
dat Hij te boven wil komen

statie 4

(klaagliederen 1:12)
Raakt het u niet, gij allen die voorbij gaat?
Aanschouwt en ziet, of er een smart is als de smart die mij werd aangedaan,
waarmee de Here mij in kommer dompelde ten dage van zijn brandende toorn.

5. Simon van Cyrene

als iemand een kruis draagt
uitgeput zonder hoop
God geef ons dan de moed
zijn kruis mee te dragen
als het moet tot in de dood

statie 5

(Marcus 15:21)
En zij presten een voorbijganger om Zijn kruis te dragen, een zekere Simon van Cyrene, die van het land kwam – de vader van Alexander en Rufus.  

6. Zweetdoek van Veronica

welk beeld draag ik met mij mee
van de ander
van de nabije, van de verre
van de vreemde, van de bekende
van de grote, van de kleine
van mijzelf, van Hem

statie 6

(numeri 6:25)
De Here doen zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig

7. de tweede val

pijnwegen
lijdenswegen
kruiswegen
doodswegen
Heer, vergeef ons
hoe vaak hebben wij
werkeloos toegekeken
niets gezegd
niet ingegrepen

statie 7

(Jesaja 63:9)
In al hun benauwdheid was ook Hij benauwd, en de Engel zijns aangezichts heeft hen gered. In zijn liefde en in zijn mededogen heeft Hij zelf hen verlost en Hij hief hen op en droeg hen al de dagen van ouds.

8. Jezus troost de vrouwen

slechts wie weet heeft van pijn
kan troostend spreken
wie zelf heeft gehuild
heeft oog voor de traan
wie zelf liefde ontving
kan echte warmte delen
alleen wie reisgenoot is
kan andermans wegen gaan

statie 8

(Lucas 23:28)
En Jezus wendde zich tot haar en zeide: Dochters van Jeruzalem, weent niet over mij, maar weent over uzelf en over uw kinderen…

9. De derde val

wanneer iemand inelkaar zakt
doen wij meestal niets
blijven toeschouwers
maar zo blijft de pijn
zo blijft het kwaad
zo komt geen verlossing nabij

statie 9

(psalm 40:8)
Toen zeide ik: Zie, ik kom; in de boekrol is over mij geschreven

10. Van kleren beroofd

kleren maken de man
kleding is identiteit
verleent eigenheid
maar Hij accepteerde
de naakte schamelheid
van de mens in al
z’n kwetsbaarheid

statie 10

(Jesaja 1:6)
van de voetzool af tot de schedel is er niets gaaf; wonden, striemen en verse kwetsuren, die niet uitgedrukt zijn noch verbonden noch met olie verzacht.

11. Aan het kruis geslagen

leer ons de waarde
van anderen hoog te schatten
niemand te verlagen
tot een ding
maar hem te beschermen
met de mantel van de liefde
uit alle macht

statie 11

(psalm 22:17, Johannes 19:17)
want honden hebben mij omringd, een bende boosdoeners heeft mij omsingeld, die mijn handen en voeten doorboren. … en Hij, zelf zijn kruis dragende, ging naar de zogenaamde schedelplaats, in het Hebreeuws genaamd Golgotha, waar zij Hem kruisigden en met Hem twee anderen, aan weerszijden één, en Jezus in het midden.

12. Jezus sterft

het is volbracht

statie 12

(Johannes 19:30)
Toen Jezus dan de zure wijn genomen had, zeide Hij: Het is volbracht! en Hij boog het hoofd en gaf de geest. 

 

13. Van het kruis genomen

gedragen
niet gevallen
gedood
maar toch levend
als op adelaarsvleugels
als in moederarmen
zo wilt U mij omgeven

statie 13

(Lucas 23:53)
En na het te hebben afgenomen, wikkelde hij het in linnen en legde Hem in een rotsgraf, waarin nog nooit iemand gelegd was. 

14. In het graf gelegd

Jezus, jij doorkruist heel ons leven
al onze opvattingen
uit jouw laatste ademtocht
wordt een nieuwe zekerheid
geboren
midden onder ons
en wij zullen leven
amen

statie 14

(Mattheus 27:59,60)
En Jozef nam het lichaam en wikkelde het in zuiver linnen, en hij legde het in zijn nieuwe graf, dat hij in de rots had laten uithouwen, en na een grote steen voor de ingang van het graf te hebben gewenteld, ging hij heen.

Just a few pictures of a beautiful church

Visiting church often is very inspiring for me, not only for the building but even more for the beautiful services, I mainly love to attend Vespers and Evensongs. But sometimes another view can give a whole new inspiring feeling. Sometimes a building also can be very inspiring. Beneath I want to share some unusual pictures of the church I often visit, Domkerk in Utrecht, the Netherlands.

 

In the pictures above you can see the construction of the roof above the chancel, the keystone of the chancel which you can see from inside the church with Jesus and Mary and looking down the chancel with the ambulatory and chapels behind it. As an architect once said: God is in the detail.

What certainly is not seen often is the beautiful weather vane, which is more then 110 meters above ground level. and the Cloister-Garth which is with the church, and some moments of this Garth in use.

 

 

Drager van de Dom

Domdrager Share button

Wordt ook Drager van de Dom!! De Domkerk in Utrecht moet gerestaureerd worden en zoekt via crowdfunding de laatste 100.000 euro van 1.6 miljoen euro totaal. Het is een prachtige kerk waar je voor verschillende doeleinden kunt komen en zo ongeveer de hele week naar binnen kunt. Zelf bezoek ik vaak de vespers en ook af en toe een gewone dienst. Aarzel niet en klik hier en doe ook mee met de crowdfunding

Recently I became one of the so called bearers (drager) of the Domchurch in Utrecht. It is a beautiful medieval church I often visit to go to vespers or regular services. The church needs renovation and started a crowdfunding to find the last 100.000 euro’s from a grand total of ca 1.600.000euro’s. click here for crowdfunding site

 

Wordt ook Drager van de Dom!! De Domkerk in Utrecht. en oja, als je wilt kun je ook nog cadeautje uitzoeken als je geeft 😉

domkerk1-1

I am bearer of the dom

World war II, the beginning, a poem

original text from Derek Jan Otten, in Dutch is beneath.

In the name of anyone who was killed, or was left alone
When infernal whistling ink spots made history on a blank city
Nobody was found death that day, because nobody was looking
One lived only in a city/fortress blown into waste, which till then was bravely fighting

zadkine2

Hands raised up to heaven, without heart no reanimation,
But if the city died that day, she proved the existence of reincarnation
Those who went from hands to heaven to hands on the plow
Who went from horror to emerge, from mourning to building
In name of anyone who decided to help, then
In the name of anyone who decided to do the apparently impossible things
Eyewitnesses disappear quietly, but here the story keeps on building
Look, the battered harbour-city reborn
They preceded, we push through
Stories and history will never disappear,
In name of steady work, straightened backs,
Not a bed of roses but building bridges
Through the eye of the needle and a hole in time
Weaker because of then, stronger through struggle,
That abstract look and romanticized rawness just are the heritage
Black and white images of your city of birth learn about a city in shards

laurens 1940_2

Our screams in cranes, our pain created houses and office buildings as pillars breaking through the sky
Form abominably to phenomenal, a huge city where time keeps ticking
In the name of heavy charges, infeasible ideals and unbridled dreams
In the name of the people of Rotterdam, who were, are and will be
In the name of north and east, from south directly to west,
In the name of not special, but different from others,
In the name of May 14th 1940, and more what came after that
In the name of former times we live in the future, Rotterdam

Markthal

In naam van een ieder die het leven liet, of alleen achter is gebleven
toen hels fluitende inktvlekken op een onbeschreven stad geschiedenis schreven
Niemand vond de dood die dag, want er werd niet naar gezocht
men leefde slechts in een tot resten geblazen veste die tot dan toe dapper vocht
handen naar de hemel geheven, zonder hart geen reanimatie
maar als de stad die dag overleed vormde zij het bewijs van reïncarnatie
zij die van handen naar de hemel naar klauwen uit de mouwen gingen
die van afgrijzen naar oprijzen en van rouwen naar bouwen gingen
in naam van iedereen die besloot te helpen toen
in naam van iedereen die het ogenschijnlijk onmogelijke gewoon besloot te doen
ooggetuigen verdwijnen stilletjes, maar het verhaal blijft hier in aanbouw
aanschouw, de gehavende havenstad herboren
zij gingen voor, wij zetten door
voor later gaan de verhalen nooit verloren
In naam van noeste arbeid, rechte ruggen
Van niet over rozen maar over bruggen
Door het oog van de naald en een gat in de tijd
Zwakker door toen, sterker door strijd
Die abstracte aanblik en geromantiseerde rauwheid hierzo vormen slechts de erfenis
Zwartwit beelden van je geboortegrond leren je wat een stad in scherven is

Ons gekrijs ging in hijskranen, onze pijn vormde woningen en kantoren als pijlers die de horizon doorprikken,
Van abominabel naar fenomenaal een kolossale stad, waar de tijd blijft doortikken
In naam van zware lasten, onhaalbare idealen en tomeloze dromen
In naam van rotterdammers die waren, zijn en komen
In naam van noord tot oost, van zuid zo door naar west
In naam van niet bijzonder, maar wel anders dan de rest.
In naam van 14 mei 1940, en vooral van wat daarna kwam
In naam van vroeger wonen wij in de toekomst, Rotterdam

Review: In ‘That Sugar Film,’ a Bitter Truth

(repress this review from NY times, written by Daniel M. Gold)

In “That Sugar Film,” Damon Gameau, an engaging Australian actor-director who has been off refined sugars for years, shifts his consumption for two months to include 40 teaspoons of sugar a day, the average Aussie’s intake. And he isn’t scarfing candy and soda: Instead, to highlight the hidden sugars in so-called healthy alternatives, he consumes products like low-fat yogurt, juice and cereal.

If this sounds like Morgan Spurlock’s “Super Size Me,” in which Mr. Spurlock ingested McDonald’s menu items for a month, it should; Mr. Gameau has followed Mr. Spurlock’s playbook almost page for page. Like “Super Size Me,” Mr. Gameau keeps a team of doctors and nutritionists handy, and the health effects are alarming. Within three weeks, he starts to develop fatty liver disease, and by the end incurs early Type 2 diabetes and increased heart-disease risks.

31THATSUGAR-superJumbo

He also travels across Australia and the United States, investigating the consequences of a high-sugar diet and discussing health and business-related issues with scientists, physicians and journalists (including Michael Moss, a former reporter for The New York Times and author of “Salt Sugar Fat”). Mr. Gameau’s breezy blend of computer imagery, musical numbers, sketches and offbeat field trips makes the nutrition lessons easy to digest.

The food-doc shelf is crowded with good-for-you movies, including “Fed Up,” “Fast Food Nation,” “Food Inc.” and, yes, “Super Size Me.” “That Sugar Film” is a worthy addition, entertaining while informing. Timely, too: Just last week, the Food and Drug Administration proposed requiring companies to list added sugar in their labeling.

Sustainability and profitable business

sustainability

These days sustainability is a hot item. But what is it exactly, can we measure it? Lots of people talk about sustainability, they all know something about it, mostly about low energy use and renewable energy, but there is much more to it.

In my view sustainability is not a target, but a tool to reach a target. I think owning a firm you will look for making profit, how will the firm develop itself over the next few years and over the next generation, but also how can processes be improved, smaller costs, lower impact. Minimalising waste, use less energy or green energy, reduce transport costs, waste and pollution by using local products, all perfect exemples of how your business can be improved and become more profitable.

One of the best descriptions/defenitions for the term sustainable development still is the one given by the Bruntland Commission of the UN: “sustainable development is development that meets the needs of the present without compromising the ability of future generations to meet their own needs”. This includes someway everything, from corporate social responsibility to water, waste and energy use, from fairtrade and biologic to education.

There is a wide range of systems and concepts to measure and support this, such as Fairtrade, Cradle 2 Cradle, Organic, Greencalc, life cycle analysis(LCA), BREEAM, planetree, and so on. Here I would like to talk (shortly) about BREEAM, because unlike the other systems which are often focused on just one thing ( greencalc-energy, LCA- materials, etc) BREEAM has a wide range of focus points.

Looking at BREEAM a wide range on subjects/tools is offered to get to a more profitable business. BREEAM, short for Building Research Establishment Environmental Assessment Methodology is an original British method to measure sustainability, now used in over 60 countries. BREEAM includes 9 sustainability categories: 1. Management; 2. Energy; 3. Health & wellbeing; 4. Transport; 5. Water; 6. Materials; 7. Waste; 8. Land use and ecology; and 9. Pollution. With these categories the method tries to encompass the whole life cycle of buildings from planning to in-use and refurbishment. for each of this categories there is a number of things you can get creditpoints for. BREEAM scores following the next table:

stars score % creditpoints
* pass >30%
** good >45%
*** very good >55%
**** excellent >70%
***** outstanding >85%

Sustainability3

My favorite books read this year

Below I want to mention in a random order a few books I read lately. these are really worth reading and highly recommended! Most of the books I read in Dutch, since that’s my native language.

The Rosie Project by Greame Simsion (writer from Australia) is a story about love, life and lobsters…
This is really a pleasant and funny book to read, good for a summerday at the beach.  It is a funny story about an autistic professor, Don Tillman. He tries to find himself a wife and has a long questionnaire intended to weed out anyone who’s unsuitable. When he meets Rosie, one thing is for sure, she isn’t suiteble for his ‘wife project’.

The hen who dreamed she could fly by Sun-mi Hwang (writer from South-Korea). This is the story of a hen named Sprout. No longer content to lay eggs on command, only to have them carted off to the market, she glimpses her future every morning through the barn doors, where the other animals roam free, and comes up with a plan to escape into the wild—and to hatch an egg of her own. An anthem for freedom, individuality and motherhood featuring a plucky, spirited heroine who rebels against the tradition-bound world of the barnyard. A lovely fairytale, opening a window on civilisation in Korea.

The taliban cricket club by Timeri N. Murari (writer from India). It is a story about a female journalist, Rukhsana, in Afghanistan living under pressure of Taliban. about how important freedom is, worth fighting for.

One day she has to come to the Ministry for the Propagation of Virtue and Prevention of Vice. She thinks she has crossed a line, a law she didn’t know of or something like that.  The Minister announces the Taliban’s intention to hold a cricket tournament. However, the Taliban could never embrace a game rooted in civility, fair play and equality. And no one in Afghanistan even plays cricket—no one, that is, except Rukhsana, the female journalist.

murari

The tea lords by Hella Haasse (writer from the Netherlands). This book and the book of Helga Ruebsamen I stumbled upon reading in ‘De Gids voor wereldliteratuur‘ by Pieter Steinz (a guide for world literature, only available in Dutch) looking for some books about indonesia. It is a family story, portraying three generations of Dutch colonial experience in the East Indies. Rudolf Kerkhoven takes ship for Java and plunges into the uncleared jungle foothills of the mountains of west Java to follow his father as a tea planter. Beautiful written pageturner, gives an insight on how you can not plan life.

tealords

The Song and the Truth by Helga Ruebsamen (writer from the Netherlands) is a beautiful story about a girl growing up in Indonesia, with the mysteries of indonesian nightpeople. because of something she says the family moves to The Netherlands right before WW II starts. In the war the girl has to hide because she is jewish, total opposite of the freedom in Indonesia.  Not a happy story, but a beautiful one!

The Lowland by Jhumpa Lahiri (American writer, now Italian) is a story about two brothers who grow up in Calcutta, India. One of them gets involved in a local communist guerrilla group the other moves to America and pursues a peaceful life of scientific research. With the extremist brothers untimely death, the American brother returns to India and marries his brother’s pregnant widow, and takes care of raising the child.

lowland

I run into Jhumpa Lahiri books when she had a tv interview about her last book, in altre parole,(in other words) which she wrote in italian. This is also a good book by the way, a novel that could be a biography of herself.

Hallo muur by Erik Jan Harmens is the only book in this list I think only is available in Dutch but I still want to mention. Hallo Muur in English means hello Wall. It is a really beautiful written description of someone recovering talking all his stories to the wall of his room. except having been an alcoholic, he had a burnout, lost his dad and some of his friends and got a divorce. a real and impressive story!

Himmel über Berlin

I just saw the movie Himmel über Berlin -Heaven over Berlin- which was recorded in Berlin in 1987, two years before the collapse of the wall, before the end of the cold war. It gives a beautiful insight of Berlin in that time, and is a story of angels watching over the poor, lonely and sad people in the city. One of the angels, Damien, falls in love with Marion, a human trapeze artist.

Following poem from Peter Handke is part of the film. I like this! beneath the English version is the original version in German.

Kind Regards,

Ben

ps. for all of you all the best wishes for 2015!!

           English version:
Lied vom Kindsein (song of childhood)

When the child was a child
It walked with its arms swinging.
It wanted the stream to be a river
the river a torrent
and this puddle to be the sea.

When the child was a child
It didn’t know it was a child.
Everything was full of life,
and all life was one.

When the child was a child
It had no opinions about anything.
It had no habits.
It sat cross-legged,
took off running,
had a cowlick in its hair
and didn’t make a face when photographed.

When the child was a child
it was the time of these questions:
Why am I me, and why not you?
Why am I here, and why not there?
When did time begin, and where does space end?
Isn’t life under the sun just a dream?
Isn’t what I see, hear and smell
only the illusion of a world before the world?
Does evil actually exist,
and are there people who are really evil?
How can it be that I, who am I,
didn’t exist before I came to be
and that someday
the one who I am
will no longer be the one I am?

When the child was a child
it choked on spinach, peas, rice pudding
and on steamed cauliflower.
Now it eats all of those
and not just because it has to.

When the child was a child
it once woke up in a strange bed
and now it does so time and time again.
Many people seemed beautiful then
and now only a few, if it’s lucky.
It had a precise picture of paradise
and now it can only guess at it.
It could not conceive of nothingness
and today it shudders at the idea.

When the child was a child
it played with enthusiasm
and now
it gets equally excited
but only when it concerns
its work.

When the child was a child
berries fell into its hand as only berries do
and they still do now.
Fresh walnuts made its tongue raw
and they still do now.
On every mountaintop it had a longing
for yet a higher mountain.
And in each city it had a longing
for yet a bigger city.
And it is still that way.
It reached for the cherries in the treetop
with the elation it still feels today.
It was shy with all strangers
           German version:
Lied vom Kindsein

Als das Kind Kind war,
ging es mit hängenden Armen,
wollte der Bach sei ein Fluß,
der Fluß sei ein Strom,
und diese Pfütze das Meer.

Als das Kind Kind war,
wußte es nicht, daß es Kind war,
alles war ihm beseelt,
und alle Seelen waren eins.

Als das Kind Kind war,
hatte es von nichts eine Meinung,
hatte keine Gewohnheit,
saß oft im Schneidersitz,
lief aus dem Stand,
hatte einen Wirbel im Haar
und machte kein Gesicht beim fotografieren.

Als das Kind Kind war,
war es die Zeit der folgenden Fragen:
Warum bin ich ich und warum nicht du?
Warum bin ich hier und warum nicht dort?
Wann begann die Zeit und wo endet der Raum?
Ist das Leben unter der Sonne nicht bloß ein Traum?
Ist was ich sehe und höre und rieche
nicht bloß der Schein einer Welt vor der Welt?
Gibt es tatsächlich das Böse und Leute,
die wirklich die Bösen sind?
Wie kann es sein, daß ich, der ich bin,
bevor ich wurde, nicht war,
und daß einmal ich, der ich bin,
nicht mehr der ich bin, sein werde?

Als das Kind Kind war,
würgte es am Spinat, an den Erbsen, am Milchreis,
und am gedünsteten Blumenkohl.
und ißt jetzt das alles und nicht nur zur Not.

Als das Kind Kind war,
erwachte es einmal in einem fremden Bett
und jetzt immer wieder,
erschienen ihm viele Menschen schön
und jetzt nur noch im Glücksfall,
stellte es sich klar ein Paradies vor
und kann es jetzt höchstens ahnen,
konnte es sich Nichts nicht denken
und schaudert heute davor.

Als das Kind Kind war,
spielte es mit Begeisterung
und jetzt, so ganz bei der Sache wie damals, nur noch,
wenn diese Sache seine Arbeit ist.

Als das Kind Kind war,
genügten ihm als Nahrung Apfel, Brot,
und so ist es immer noch.

Als das Kind Kind war,
fielen ihm die Beeren wie nur Beeren in die Hand
und jetzt immer noch,
machten ihm die frischen Walnüsse eine rauhe Zunge
und jetzt immer noch,
hatte es auf jedem Berg
die Sehnsucht nach dem immer höheren Berg,
und in jeder Stadt
die Sehnsucht nach der noch größeren Stadt,
und das ist immer noch so,
griff im Wipfel eines Baums nach dem Kirschen in einemHochgefühl
wie auch heute noch,

eine Scheu vor jedem Fremden
und hat sie immer noch,
wartete es auf den ersten Schnee,
und wartet so immer noch.

Als das Kind Kind war,
warf es einen Stock als Lanze gegen den Baum,
und sie zittert da heute noch.